RECENSIES

Above the Clouds

Heerlijk boek

 'Het is echt een heerlijk boek, ik word compleet meegezogen 😍. Heerlijk. Ik hoop dat er snel een tweede deel komt. '

 -Natasja Woermeijer-

Above the Clouds

Geweldig

Mijn dochter Indy leest het boek nu en vindt het geweldig! De rest van het gezin kan niet wachten tot het hun beurt is. 

-Fam. Nederpelt - 3 tienermeiden-

Above the Clouds

Ben er stil van

Eerlijk gezegd ben ik er een beetje stil van. Het verhaal greep me en liet me niet meer los. Ik kon vaak niet wachten verder te lezen.  En wat een heerlijke fantasie heb jij. 

Wanneer komt deel 2? 

-Mirjam-

Cover De Satori Springer_def.1.jpg

Young Adult 
ISBN: 978-94-6406-864-1

NUR-code: 285

Uitvoering: paperback

Aantal pagina’s: 328

€19,95 + eventuele verzendkosten 

Ook verkrijgbaar bij uw lokale boekhandel, waaronder bijvoorbeeld: 

Bruna Putten, Broese Utrecht, van der Velde boeken Groningen en Waanders In de Broeren Zwolle. 

De Satori Springer

 

Ken je dat gevoel van heimwee hebben naar een plek waar je nog nooit geweest bent? Noa wel. Al zolang als ze zich kan herinneren. Niet dat ze iets te klagen heeft. Samen met haar ambitieuze tweelingbroer Len en haar excentrieke oma, heeft ze een fijn leven in een gezellig hotel. Niets vreemds aan verder. Hoewel het hotel wel regelmatig eigenaardige gasten herbergt. En dan is er ook nog die droom…
Dan gebeurt er op de nacht van haar zeventiende verjaardag iets wat alles verandert. Noa komt eindelijk achter de waarheid over deze vreemde hotelgasten én ontdekt een hele nieuwe wereld. Of zeg maar gerust werelden. Ook blijkt ze een belangrijke plaats in te nemen, in de eeuwenoude strijd tussen goed en kwaad. Dit altijd terugkerende thema van de mensheid omvat meer dan ze ooit had kunnen vermoeden.
In een wereld vol met vreemde wezens, andere dimensies en dubbelgangers komt Noa langzaam achter de diepere betekenis van haar steeds terugkerende droom. Samen met haar nieuwe vrienden reist ze haar droom achterna, al is dat geen gemakkelijke reis…

Izzie.jpg

      ‘Iets vertelt mij dat wij elkaar binnenkort weer ontmoeten.’         

Toen zag Noa hem een vreemde beweging maken en voelde ze een warme, prettige energie door haar lijf trekken. En even snel als hij voor haar was gaan staan, was hij weer weggestapt. Hij keek Noa nog een keer aan met een scheve grijns op zijn knappe gezicht. Toen pakte hij de arm van de oude man vast en nam hem resoluut mee. Noa volgde hem met haar ogen, terwijl hij en de oude man een smal straatje in verdwenen. Maar ze registreerde vreemd genoeg niet meer echt wat ze zag. Alles werd een paar tellen wazig en onduidelijk. Ze schudde dat gevoel onwillekeurig van zich af en merkte dat ze haar ingehouden adem durfde te laten ontsnappen. Alles was weer rustig en normaal om haar heen.
   Noa pakte haar fiets weer vast en vroeg zich verbaasd af waarom ze hier had stilgestaan. Ze besloot haar weg naar de supermarkt weer te vervolgen. En terwijl ze wegfietste zag ze niet meer hoe een eigenaardig licht het steegje achter haar even fel deed oplichten. 

Noa tekening png.png

Er was niets meer. Noa zelf was niets meer en toch was ze tegelijk nog aanwezig. Zonder uiterlijke vorm was ze daar nog, in een echt compleet lege ruimte. Alles om haar heen was nu… wit, alsof ze in het pure licht zelf was terechtgekomen. Ze voelde hoe ze in het rond begon te draaien. Ze tolde en tolde. Wanhopig probeerde ze grip te krijgen op zichzelf en op haar omgeving. Maar ze had geen idee wat er gebeurde. Toen begon er weer iets te ontstaan. Ze zag kleurige lichtstralen langs zich heen schieten en ving snel voorbijkomende geluiden op. Ze leek beelden van bomen, wolken en gebouwen te herkennen, maar ze waren alweer in het niets verdwenen voor ze er goed naar kon kijken. Het leek allemaal een eeuwigheid te duren, tot ze uiteindelijk met een harde klap tegen de grond kwakte.
     Vreemd genoeg had ze direct na de harde klap op de vloer meteen het gevoel dat alles juist maar een paar seconden had geduurd. Ze was waarschijnlijk flauwgevallen. Ze was gewoon van haar stoel gevallen en lag nu op de grond in het klaslokaal. Met alle blikken van haar medeklasgenoten nog op zich. Nog een tel wachten en er zou een lachsalvo losbarsten. Het liefst wilde ze het moment dat haar klasgenoten haar uit zouden lachen nog even uitstellen, dus bleef ze met haar gezicht richting de vloer gekeerd liggen. Maar het lachen bleef uit. En nu ze erover nadacht…, ze lag helemaal niet met haar gezicht naar de linoleumvloer uit haar klas gekeerd. Maar naar een… kleiachtige grond.